-
RSS

Recente posts

Kippig
Ontploffingsgevaar
Treinleed
Noodwoning
Woningnood

Categorieën

Levensverhalen als herinnering
Mogelijk gemaakt door

Mijn Blog

Kippig

De verhouding met mijn drie kippen is bekoeld. Laat ik het maar gewoon stellen zoals het is. Problemen met de haan heb ik gelukkig niet. Hij doet nog steeds van kukeluku en altijd op een schappelijk tijdstip, zo rond zessen, en niet in het holst van de nacht. We hebben daar duidelijke afspraken over gemaakt en daar houdt hij zich keurig aan. Chapeau!

Zijn grootste verdienste is dat hij netjes binnen de afrastering blijft die ik op ruime afstand rond het kippenhok heb gespannen. 

En dat is nu net wat die kippen niet doen.

Ontploffingsgevaar

Ik had wat stressvolle dagen achter de rug en besloot mijn favoriete plek op te zoeken voor een verkwikkende wandeling. Een twee kilometer lange grasdijk in mijn woonomgeving. Aan de ene kant polderlandschap, aan de andere kant water. Onderweg kom je nauwelijks iemand tegen.
 
Normaalgesproken dan.
 
Achter mij hoorde ik een gemotoriseerd voertuig naderen. Een man op een grasmaaier. Hij kwam rechts achter mij met een hoop geknetter aanzetten en maakte korte metten met het hoge gras aan de kant.

Treinleed

Ik zat in de trein, op weg naar huis, lekker in mijn boek te lezen. Ineens ging het ernstig mis. Niet met mij, maar met de man die in het gangpad schuin tegenover mij zat. Hij moest overgeven. Zomaar. Ik zag het uit mijn ooghoek gebeuren. Een klets kots klotste over de tas die op zijn schoot lag, over zijn handen en op de grond.

Gadverdegadver.

Wat doe je in zo’n geval als medereiziger? Nou, ik helemaal niks. Mijn eerste reactie was: wegwezen! Maar dat vond ik wat lullig tegenover die arme vent. Alsof ik hem afwees.

Noodwoning

Zit te denken: wat als het niet lukt? Wat als ik op 29 juni, als het huis officieel van eigenaar wisselt, zelf nog geen onderdak heb? Toch maar even wat alternatieven op een rijtje zetten.

Een goedkoop hotelletje dicht bij mijn werk in Hilversum misschien? Scheelt wel een hoop reistijd, want normaalgesproken reis ik dagelijks tweemaal anderhalf uur met de trein – of langer, als een van mijn sprinters weer eens tegen een passant botst die het (l)even niet meer ziet zitten.

Intrekken bij mijn oude moeder.

Woningnood

Ik loop naar de waslijn en bevrijd een droge spijkerbroek uit twee knellende knijpers. Uit macht der gewoonte tast ik in de zakken. Vraag me niet waarom. Ik vis uit de rechterzak een visitekaartje. Lekker fris meegewassen. Maar daardoor wel verweekt en verbleekt.

Het kaartje is van mijn makelaar. Het logo is nog te zien, de naam en het 06-nummer zijn vervaagd. Geeft niet. Als het goed is heb ik hem binnenkort niet meer nodig. Mijn huis is verkocht – ho ho, wel onder de gebruikelijke voorwaarden, dus ik wacht nog even met juichen.

Slipper(tje)s

Op mijn slippers flipflapte ik de sportzaal binnen voor mijn introductieles. Dat was fout nummer 1. Spinnen met slippers, dat is vragen, nee: smeken om problemen. Die kreeg ik dan ook.

Zittend spinnen ging nog wel, al dreigde ik al snel van de pedalen te glijden omdat mijn slippers nu eenmaal niet veilig in de beugels zaten, maar op het moment dat we staand moesten fietsen, ging het gruwelijk mis. Mijn rechtervoet schampte langs de trapper, ik raakte uit balans en schuurde langs het zadel met een lichaamsdeel dat daar nou net niet tegen bestand is.

Prima samenwerking met Pumbo

Vorige maand heb ik weer een levensverhaal afgeleverd,  en voor de vierde keer heeft Pumbo er een fraai boek van gemaakt. Ook nu is de samenwerking met Pumbo me uitstekend bevallen. Pumbo werkt en communiceert goed en snel en dat was vooral nu heel welkom. Mijn klant zou namelijk half oktober 98 worden en op zijn verjaardag wilde hij dertig boeken aan zijn kinderen en kleinkinderen uitdelen.

De tijd was krap, maar Pumbo heeft er alles aan gegaan om de boeken op tijd af te krijgen.

Kom zondag 17 mei naar de Uitvaartbeurs in De Rijp

Er komt een moment dat je er niet meer bent. Maar je kunt wel een blijvende, tastbare herinnering achterlaten: je levensverhaal. Wil je daar meer informatie over? Kom dan morgen naar de Uitvaartbeurs in Hotel de Rijper Eilanden in De Rijp. Ik ben één van de deelnemers en kan je op weg helpen als je je levensverhaal wilt (laten) schrijven.

Een leven is eindig, een levensverhaal is blijvend

Er komt een moment dat u er niet meer bent. En natuurlijk hebt u alles geregeld om te voorkomen dat uw kinderen na uw dood voor onaangename verrassingen komen te staan.

Maar hoe zou u het vinden omuw levensverhaalte laten opschrijven en vastleggen? Hebt u daar wel eens aan gedacht? Daarmee laat u een tastbare,unieke herinneringachter. Voor uw kinderen, maar ook voor uw kleinkinderen en de generaties die daarna komen.

Immers: een leven is eindig, maar een levensverhaal is blijvend.

Uw levensverhaal kan ik voor u schrijven

Een levensverhaal met structuur

Op Hemelvaartsdag heb ik voor het eerst deelgenomen aan de jaarlijkse Beemster Open Dag. Erg druk was het niet, met drie visites, maar toch kijk ik er met een voldaan gevoel op terug. Vooral omdat één van mijn bezoekers iets heel aardigs zei. Hij bladeren een boek door dat ik als voorbeeld van een levensverhaal op tafel had gelegd en zei iets in de trant van: ‘Het is toch eigenlijk best een gave als je van wat iemand allemaal vertelt een goed lopend verhaal kunt maken.’

Kijk, dat zijn nou uitlatingen waarvan ik heel vrolijk word.
Website Builder
mogelijk gemaakt
door Vistaprint