-
RSS

Recente posts

Toptelevisie
Dilemma
Lullig
Bijna-ongelukken
Verrassingen

Categorie├źn

Levensverhalen als herinnering
Mogelijk gemaakt door

Mijn Blog

Toptelevisie

Mijn kinderen en ik hebben een prachtig tv-programma ontdekt. Love Nature. Non-stop natuurdocumentaires over het wel en (vooral) wee van allerlei dieren in allerlei oorden. Gisteren gekeken naar pa en ma adelaar met twee opgroeiende jonkies, bivakkerend in een nest hoog tegen een steile berg. Ze hadden best trek. En dus vloog pa erop uit om boodschappen te doen. Majestueus zwevend door de lucht speurde hij de grond af. Op vijf kilometer afstand zag hij een konijntje huppelen - ja ja, adelaars hebben een scherpe blik - en dat zou snel voorgoed zijn uitgehuppeld.

Dilemma

Ik stond onder de douche en ondanks de zeep in mijn oren hoorde ik drie bonken op de deur en de stem van mijn dochter. Ik verstond haar niet. 'Kom even binnen!' brulde ik tussen de waterstralen door. Want in het bijzijn van mijn kinderen hoef ik niets te verbergen.

Mijn dochter kwam met een leuke verrassing. Ze was met mijn zoon de deur uitgegaan voor een boodschapje en onderweg zagen ze zomaar zijn gestolen fiets staan. Eén straatje verder, netjes in een rek, en alleen het reguliere slot dicht.

Lullig

Het werd wat frisser op het strand en we besloten in te pakken en weg te wezen. Mijn vriendin zette jurk en bandhanddoek in om zich om te kleden en hield alle edele delen met de vingervlugheid van een goochelaar buiten het zicht. 

Maar toen moest ik nog. Mijn natte zwembroek moest uit en ik ben verre van handig. Ik besloot naast mijn vriendin op de badhanddoek te gaan zitten. Mijn linkerflank was daarmee afgedekt. Aan de rechterkant zette ik mijn rugtas in het zand. Zo, ook dat was geregeld. 

Bijna-ongelukken

In één week tijd drukten twee vrachtwagenchauffeurs me bijna van de weg. De eerste keer zat ik op de A1 kennelijk in een dode hoek. De vrachtwagen schoof van de linkerbaan op naar de rechterbaan. Daar reed ik. Ik zag het gebeuren, week uit naar de vluchtstrook en gaf een dot gas. Hardop vloekend passeerde   ik hem rechts.

Er had ook geen vluchtstrook kunnen zijn, maar wel een vangrail. Ik noem maar wat.

De tweede keer nam ik op de A10 de uitvoegstrook richting A1. De bestuurder van een vrachtwagen met oplegger die schuin voor me reed deed op het allerlaatste moment abrupt hetzelfde.

Verrassingen

Ik loop sinds kort met een gloednieuwe Huawei op zak. Ik wilde eerst schrijven: een mobiele telefoon van het merk Huawei. Maar toen mijn kinderen dat hoorden, schudden ze wanhopig het hoofd. Mijn zoon van 14 legde me geduldig en vol begrip uit dat ik kan volstaan met 'een Huawei'. Dat snapt iedereen. Hij gaf er nog een voorbeeld bij om elke twijfel uit te sluiten: als ik zeg dat ik een Volvo heb gekocht, snapt ook iedereen dat het een auto is van het merk Volvo.

Kijk, dat was nou echt een eyeopener voor me.

Burenhulp

Mijn  vriendin en ik liepen de trap af om een avondwandeling te maken. We openden de voordeur, die op een steeg uitkomt, en stonden oog in oog met twee jonge dames. De een had een bakje met honden- of kattenbrokjes in de hand, de ander was met haar vinger nog maar tien centimeter van de bel verwijderd.

De verbazing was aan weerskanten groot. Mijn vriendin, nuchter type, herstelde zich als eerste. 'Ik hoef geen brokjes, hoor,' zei ze.

Een van de dames zei: 'We wilden net bij jullie aanbellen.

Match

Mijn werkwijze is even simpel als praktisch. Kleding die in de was moet drop ik in een mand die vóór mijn wasmachine staat. Is de mand vol, dan gooi ik het hele zwikkie in de wasmachine en zet ik hem aan. 

Een kind kan de was doen.

Na pakweg 130 minuten geeft een langgerekte pieptoon aan dat de was klaar is. Ik laat het deurtje open springen, hevel de gehele inhoud over naar de droger en dan kan die aan het werk. Na anderhalf uur is ook dat programma klaar.

En dan komt het.

Ik haal de droger leeg en eigenlijk weet ik het dan al: er ontbreekt weer eens een sok.

Alfa-man

Een jonge vent, pet achterstevoren, leren jas, allerlei ijzerwaren door zijn hoofd geslagen, stapte in een geparkeerde zwarte Alfa Romeo en startte de motor om weg te rijden. Dat kon niet. Want precies naast hem stopte een oudere man met witte baard om zijn grijze Mitsubishi Spacestar te parkeren in het vrije plekje achter de Alfa Romeo. Dat kon evenmin, want achter hem kwamen onophoudelijk auto's aanrijden.

De luidsprekers in de Alfa stonden al in de bonkstand, de bestuurder trommelde driftig met zijn vingers op het stuur en wilde zeer graag wegstuiteren.

Archibald

Ik zag hem staan in de Wereldwinkel bij mij om de hoek en was meteen verkocht. Nee, dat is niet helemaal waar. Ik ging eerst bij Albert Heijn boodschappen doen en dacht tijdens het afrekenen: Waarom heb ik hem nou niet meteen gekocht? Met mijn volle tas liep ik terug naar de Wereldwinkel. Ik kocht hem alsnog. 

Thuis zette ik mijn aankoop op de ronde salontafel. Zo kon ik hem altijd goed zien. Ik bekeek hem aandachtig en er welden bij mij warme gevoelens op. Ik vond het op zijn plaats om hem een naam te geven.

Polonaise

Ruim 30 jaar geleden trouwde mijn oudste broer in Portugal met de grote liefde die hij daar tijdens een vakantie had ontmoet. We waren er allemaal bij en namen haar de dag na de bruiloft mee naar Nederland. Het was februari, het vroor en toen het vliegtuig de landing inzette kon ik mijn verse schoonzus door het raampje mooi op een oer-Hollands fenomeen wijzen. 'Look', zei ik in ragfijn Engels, 'People skating on ice.' Ze wist niet wat ze zag.

De meest wonderlijke Hollandse traditie moest toen nog komen.
Website Builder
mogelijk gemaakt
door Vistaprint