-
RSS

Recente posts

Vijftien
Wee(k)
Benauwd
Poef
Badmuts

Categorie├źn

Levensverhalen als herinnering
Mogelijk gemaakt door

Mijn Blog

Sorry

Zojuist met mijn 2 kinderen teruggekeerd van een 10-daags verblijf in Newcastle. Erg leuk geweest, vooral de bootreis heen en terug, maar ik kan er helaas niet omheen dat het met mijn Engels bedroevend is gesteld. Na jaren van binnenlandse vakanties was dat toch een onaangename verrassing.

Gelukkig namen ze het in Newcastle sportief op. Hoe zou het anders kunnen? Britten zijn 'in every inch a gentleman' en putten zich zelf voortdurend uit in excuses. Dat bleek ook op onze vakantiebestemming. 

Stootte iemand me per ongeluk met de elleboog lichtjes aan? 'Sorry, sorry! klonk het dan.

Kwam een serveerster naar haar smaak te laat met onze bestelling aanzetten? 'Sorry!' 

Liep een passant voor mij wat te dralen zodat ik mijn toch al landerige pas moest inhouden? 'Sorry!'

Dus dat ik het Newcastleiaanse dialect - tikkie Schots - niet altijd verstond, of gewoon niet begreep, dat vonden ze niet erg. En dat ik mezelf van een triest soort steenkolenengels bediende met af en toe doodleuk een Nederlandse term ertussen maakte ook al weinig uit.

Nee, dan mijn kinderen.

Niet zelden hoorde ik een hoop gegniffel achter achter me als ik met horten en stoten de communicatie aanging.

Daar bleef het niet bij.

'Pap, het woord ontbijt kennen ze in Engeland niet.'

'En zeg niet steeds terrific. Dat zeggen ze hier nooit. Dat zeggen ze sowieso niet in Engeland.'

Ja, sorry hoor. 

Marcel van Stigt

 



 




0 Reacties op Sorry:

Comments RSS

Voeg een reactie toe:

Je naam:
E-mailadres: (vereist)
Website:
Reactie:
Maak je tekst groter, vetgedrukt, schuingedrukt en meer met HTML tags. Zo werkt het.
Post Comment
Website Builder
mogelijk gemaakt
door Vistaprint