-
RSS

Recente posts

Verwarring
UWV
Familie
Close
Kattenkwaad

Categorie├źn

Levensverhalen als herinnering
Mogelijk gemaakt door

Mijn Blog

Dilemma

Ik stond onder de douche en ondanks de zeep in mijn oren hoorde ik drie bonken op de deur en de stem van mijn dochter. Ik verstond haar niet. 'Kom even binnen!' brulde ik tussen de waterstralen door. Want in het bijzijn van mijn kinderen hoef ik niets te verbergen.

Mijn dochter kwam met een leuke verrassing. Ze was met mijn zoon de deur uitgegaan voor een boodschapje en onderweg zagen ze zomaar zijn gestolen fiets staan. Eén straatje verder, netjes in een rek, en alleen het reguliere slot dicht. Wat ze nu moesten doen, was haar vraag.

'Oppakken en weer bij ons voor de deur zetten,' adviseerde ik met vaderlijke wijsheid. Dat zouden ze doen. En zo hadden we de fiets weer terug. 

Nu zit ik wel met een probleem. Het slot. Hoe krijg ik dat open? Het sleuteltje had ik weggegooid, want ik beschouwde de fiets als verloren. Maar misschien was het originele slot ook wel vervangen.

Ik sleepte de fiets naar de dichtstbijzijnde rijwielwinkel. Of het slot daar kon worden gedemonteerd en vervangen. De medewerker keek me meewarig aan. 'Kunt u aantonen dat dit uw fiets is?' vroeg hij. Dat kon ik niet. De fiets was ooit het eigendom van een inmiddels overleden zus van mijn ex-schoonmoeder en ik had geen bewijs meekregen.

'Dan kunnen we hier niet aan beginnen,' zei de medewerker, terwijl hij langzaam zijn hoofd schudde. 'Want in principe zou het een gestolen fiets kunnen zijn, en dan kunnen wij daar een hoop last mee krijgen.'

Er zijn momenten dat discussiëren geen zin heeft. Dit was zo'n moment.

Ik nam de fiets mee naar huis en zette hem weer in de steeg. Wil ik hem kunnen gebruiken - en dat wil ik; voor mezelf, want mijn zoon heeft inmiddels een andere fiets - dan moet ik zelf het slot openbreken, -zagen of -slijpen. 

Even los van de vraag of dit gaat lukken: wat zullen passanten denken? Als ik met de fiets aan de gang ga zal dat op zijn minst vragen oproepen. Of ik dat nu overdag in alle openheid doe of in het holst van de nacht, als er minder mensen op de been zijn. Juist dan maak ik mezelf verdacht. Dan kan het zomaar gebeuren dat een politieagent mij op de schouder tikt en vraagt: 'Wat denken wij dat wij aan het doen zijn?'

Dan antwoord ik natuurlijk in alle eerlijkheid dat ik mijn eigen fiets aan het openbreken ben. En waarom. De reactie laat zich dan raden. 'Kunt u aantonen dat dit uw fiets is?' En dat kan ik dan nog steeds niet.

Marcel van Stigt 
 
  

0 Reacties op Dilemma:

Comments RSS

Voeg een reactie toe:

Je naam:
E-mailadres: (vereist)
Website:
Reactie:
Maak je tekst groter, vetgedrukt, schuingedrukt en meer met HTML tags. Zo werkt het.
Post Comment
Website Builder
mogelijk gemaakt
door Vistaprint